Hasselt, dat is op 25 min rijden van bij ons thuis. Dus besloten op de morgen zelf naar Hasselt af te zakken, de nieuwelingen starten immers pas om 11h. Iedereen was aanwezig, daar waren coaches dewelke zelfs goed op tijd present tekende. Een parkcross waar het wonderwel nog redelijk droog was na de regenval van de afgelopen dagen. Dante had slecht geslapen en klaagde over slechte benen. Meestal een goed teken bij hem.
Bij de start nam Witse het commanderen Dante kon het tempo niet aan en moest zijn ploegmaat meteen laten rijden, hij nestelde zich in 3de positie achter Nys. Niet veel later kwam Ryan Cortjens voorbij gevlamd echter hij kon niet mee in het wiel, ze reden gewoon te snel en het liep niet echt lekker. Hij zette zich op plaats drie om zo toch nog naar de 2 koplopers te rijden, maar na 1/2 ronde wist hij meteen hoe laat het was.
Hij had geen versnelling in zijn benen, het ging overal moeizaam. En wat doet hij meestal als het wat moeilijker gaat, …. nog wat groter trappen. Je vroeg je soms af of hij met een singlespeed aan het rijden was, want schakelen deed hij volgends mij niet veel. Er waren nog wat renners terug gekomen en hij zou moeten aan strijden voor plek drie, want de eerste twee vogels waren gaan vliegen. In de laatste halve ronde liet hij het blijkbaar even helemaal gaan, hij reed toen op plaats 5 en had toch al wat meters achterstand opgelopen. Doemme, zijn materiaal is nu in orde en nu zit hij te harken op zijn fiets.
Witse Meussen won verdiend de wedstrijd na een beklijvende laatste ronde met Ryan, waar blijkbaar het nodige duw en wringwerk weer aan de pas kwam en dewelke resulteerde in een valpartij voor laatstgenoemde. Groot was mijn verbazing toen ik dat op het einde weer op kop zag rijden van het trio, hij had nog ergens een pijl gevonden en rijd zo na een knappe maar moeizame derde plaats.
Alle foto’s en filmpje vindt je hieronder terug.