Dante had een tijdje gerust en inmiddels genoten van een welverdiende skivakantie. Zijn teamtrui van Belgisch Kampioen was eindelijk klaar, dus was het de hoogste tijd om met deze trui nog eens te gaan koersen er staan immers maar 2 wedstrijden meer geprogrammeerd voor de aspiranten. Gelukkig was het in de buurt, Deurne-Diest ligt amper op 20-tal kms van Messelbroek. Maar het autosalon is volop bezig en dat betekend voor pa Coremans werken … , echter met een beetje geluk kon ik toch gaan supporteren. We hadden Tim ingeschakeld als materiaalmeester, dus ik was er vrij gerust in dat het fietsje in orde zou staan.
Gelukkig kon ik er even tussen uit en toch nog gaan kijken, er waren 37 renners, en er was een uitdagend parcours uitgetekend dat ondanks de zware regenval van gisterenavond nog goed berijdbaar was. Het parcours voorzien van 2 balken een brug, een groot wasbord, en technische passages in het bos, en jawel het was licht hellend. Bijzonder mooi dus, enkel de start dit was maar een aanloopstrook van 50m en dan direct 2 lussen. Dit jaar trekken ze nummertjes voor de startvolgorde, het was hier zaak om vooraan te staan want met 37 vertrekkers kon het wel even moeilijk worden om op te schuiven, ….. ik vind het nog steeds één van de niet te begrijpen “nieuwe” reglementen.
Net zoals in de vorige 2 wedstrijden kon Dante weer achteraan gaan staan. Daar staat hij dan te pronken met zijn trui achteraan in het pak. Maar groot was mijn verbazing toen hij na de 3de bocht al op plaats 3 hing, een blits start dus, hij vloog naar van voor. Na goed een 1/2 ronde was hij er vandoor en bouwde stelselmatig ronde na ronde zijn voorsprong uit. Het werd een “one man show”, ondanks een val in de laatste ronde werd hij niet bedreigd. Ik was een beetje bezorgd om de vorm, blijkbaar zonder reden. Hij heeft het jaar weer goed ingezet. De ploegmaten deden het ook prima maar vielen net naast het podium. Het filmpje komt eraan, hier vindt je alvast een link naar de foto’s.
[vc_facebook type=”box_count”]